Boek Familie Gezocht

David Mottier groeit op als weeskind in de onderlaag van de Haagse samenleving, aan het begin van de 19e eeuw. Na zijn huwelijk kan David de onwetendheid over zijn afkomst steeds moeilijker wegstoppen en negeren. Hij spoort zijn onbekende neven op en hun verhalen schetsen  een verhelderend en aangrijpend beeld over het leven van zijn ouders en drie overleden broers. Dit leidt tot een familieverhaal door het verleden dat hem brengt van Panex in Zwitserland naar een aantal West-Europese steden en uiteindelijk naar de dramatisch verlopen Russische veldtocht van Napoleon Bonaparte in 1812.
De ontrafeling van zijn gezinsgeschiedenis zorgt voor emotionele hoogte- en dieptepunten die David voor de rest van zijn leven ingrijpend veranderen. Zal hij hierdoor zijn weeshuisachtergrond en de effecten van het opgroeien zonder zijn familie kunnen overwinnen? Toch zal een groot verlies nog een keer genadeloos toeslaan in zijn leven.
Davids verhaal schetst een beeld over de ingrijpende wijze waarop grote gebeurtenissen uit de Nederlandse en Europese geschiedenis, het leven van een doodgewone man beïnvloeden.
 

Fragment over de Russische veldtocht onder Napoleon Bonaparte:
Half juli marcheerden we naar Drissa en nog steeds was het Russische leger nergens te zien. De verkenners  vertelden de keizer dat het Russische leger zich kort daarvoor terugtrok. We achtervolgden ze in de richting van Vitebsk en haalden ze eind juli in. Er volgde een gevecht in de bossen en na afloop lag het slagveld vol met doden en gewonden. Gewonde soldaten die kermden van de pijn, stervende soldaten riepen om hun moeder, de roestige geur van bloed en de verspreide losse ledematen verontrustten ons. Tegelijkertijd pepte het ons op om de volgende dag de strijd vol aan te gaan en de Russen voor eens en altijd te verslaan. De volgende ochtend bleek dat de Russische lafaards gedurende de nacht in alle stilte waren weggeslopen. Een maand op Russische bodem onder loodzware omstandigheden, lange marsen en temperaturen van 35 graden leverde ons helemaal niets op. Louis en ik begonnen meer en meer aan deze hele campagne te twijfelen, veel soldaten werden ziek, deserteerden of stierven een hongerdood zonder enig resultaat. Zelfs Louis’ eeuwige optimisme kreeg hiervan een knauw, de vrees voor onze eigen hongerdood, een ernstige ziekte of uitputting ontmoedigde ons.